Vaarwel Zuid-Afrika

1 juni 2018 - Kempton Park, Zuid-Afrika

Woensdag 23 mei kwam ik terug aan in Amphitheater Backpackers. Mijn plannen waren ondertussen al verschillende keren gewijzigd. Eerst 2 weken Zambia, dan 1 week Johannesburg en 1 week Zambia. Uiteindelijk bleef ik nog enkele dagen in Drakensbergen omdat het er zo mooi was, vervolgens enkele dagen in Johannesburg om daarna voor mijn laatste week naar Zambia te vliegen.

Het was toch wel even wennen om terug alleen te zijn na twee weken in groep geleefd te hebben. Ik besloot mezelf dan ook wat rust te geven. Vrijdag 24 mei ben ik gaan paardrijden in het mooie berglandschap. Helaas kreeg ik die nacht een maagdarmontsteking en was ik een paar dagen "out". Gelukkig had ik de juiste medicatie bij me. Ik verlengde dan ook mijn verblijf met 2 extra nachten om voldoende te kunnen rusten.

Dinsdag 29 mei nam ik afscheid van een plek die toch wel gemist zal worden. Ik reed met de Bazbus naar Johannesburg. Tijdens het passeren van mooie landschappen, keek ik door het raam en dacht ik: "Eindelijk kan ik zeggen dat ik blij ben dat ik hier nog ben én dat ik nu echt LEEf!"
Wanneer ik dan weer even word wakker geschud als een meisje van 15 jaar sterft, besef ik dat ik van elke dag iets moois moet proberen te maken. Ik ben dan ook ontzettend blij dat ik deze kans heb gekregen om zo'n unieke reis te mogen maken.

Nadat we door het spitsverkeer geraakten, kwam ik veilig aan in het hostel.

De volgende dag bezocht ik het Apartheidmuseum. Met af en toe een rilling over me heen wandelde ik er zo'n 2,5u in rond. In de namiddag ging ik naar Carlton Center. Met zo'n 223m hoog één van de hoogste gebouwen in Zuid-Afrika. Het gaf me dan ook een mooi uitzicht over Johannesburg. Eerlijk gezegd vond ik het vanuit een hoogte mooier dan wanneer je er doorwandelt. Nou ja, wandelen heb ik niet gedaan, daarvoor is de stad te gevaarlijk. Ik heb me vooral verplaatst met Uber, een veilig taxibedrijf dat me hier in Zuid-Afrika al verschillende keren heeft geholpen. Het is nu eenmaal veiliger een Uber te gebruiken in dit land dan je te voet of met het openbaar vervoer te verplaatsen.

Voor mijn laatste nacht in Zuid-Afrika sliep ik in een hotel aan de luchthaven. Hier zit ik dan, wachtend op mijn vliegtuig naar Zambia, Livingstone.

Zuid-Afrika zit er op! Tijd om eens terug te blikken naar het bijzondere land en je enkele weetjes mee te geven.

Wist je dat...
* ze aan de andere kant van de weg rijden?
* ze 11 officiële talen hebben?
* er in elk shoppingcenter en in elke stad heel wat security rondloopt?
* ze direct je bord afruimen nadat je jouw laatste hap binnen hebt?
* je bij het betalen van je rekening nog 15% aan tips moet bijgeven?
* het een écht vlees land is?
Braai (BBQ) is daar een mooi voorbeeld van. Ook op de menukaarten zal je niet snel vis zien staan, zelfs niet als je aan de zee zit.
* dat er meestal maar 1 rijbaan is? Als je wilt voorbijsteken kan dat op het baanvak van de tegenliggers. Meestal rijdt de wagen voor jou even op de pechstrook, rij jij er langs en gebruik je de vier pinkers als bedankingsignaal.
* er in het land veel jobcreation is? Je wagen wordt voor jou getankt, je moet zelfs niet uitstappen. Aan parkingplaatsen staat er iemand om je te helpen parkeren. Bij werkzaamheden staat er iemand met een rode vlag te zwaaien. Poetsvrouwen zijn overal aanwezig en kuisen dan ook voortdurend.
* hoe meer je je huis beveiligt, hoe meer premies je krijgt van de verzekering?
* Zuid-Afrika een land is van polygamie?
* de mannen een vrouw kunnen krijgen in ruil voor een aantal koeien (+- 11)?
* je heel veel geduld nodig hebt? Afrikaanse tijd is niet hetzelfde dan in Europa :)

Als ik terugblik op de afgelopen 11 weken dat ik in Zuid-Afrika was, is het eerste dat in me opkomt, de variatie die het land biedt: de zee, de natuur, steden, safari. Als je 1 uurtje rijdt kan je in een totaal ander gebied zitten. Dat maakte ook dat ik het land helemaal niet snel beu was.

Ondanks het Zuid-Afrika is en het warm klinkt, kan ik zeggen dat ik het heus wel verschillende dagen koud heb gehad. Dagen van rond de 12 graden werden uiteindelijk niet meer abnormaal en ook de regen was verschillende keren van de partij. Het is dan ook winter nu. De zon gaat hier onder rond 17u20, wat maakte dat ik 's avonds sneller moe werd, maar ik kon dan wel makkelijker vroeg opstaan de volgende dag.

Ik heb supertoffe mensen leren kennen op mijn trip, mensen van over heel de wereld. Ik heb unieke momenten beleefd en prachtige uitzichten gezien. Ik neem met een dubbel gevoel afscheid van het bijzondere Zuid-Afrika. Ik ga het missen, dat weet ik zeker! Maar het is tijd voor iets anders nu: Zambia. Ik kijk enorm uit om de Vicotria Falls te kunnen zien én ik kijk ook wel uit om terug naar huis te keren.

Vaarwel Zuid-Afrika!
Tot de volgende keer!

"My favorite thing to do is to go where I've never been before."

Foto’s

3 Reacties

  1. Lore Joos:
    1 juni 2018
    Geniet van Zambia, Mieke 😉!
  2. Josee:
    1 juni 2018
    Mooi! Geniet van je laatste week in Zambia....en daarna met open armen terug naar huis ❤️
  3. Patricia:
    1 juni 2018
    Amai das gevlogen die tijd, spannend om je terug te kunnen zien. Geniet nog maar even ;-)

Jouw reactie